هدف از این تحقیق بررسی شاخص های توسعه مالی با فرمت docx در قالب 8 صفحه ورد بصورت کامل و جامع و با قابلیت ویرایش می باشد

فهرست مطالب

2-3 ) مروری بر شاخص های توسعه مالی

2-3-1) شاخص جامع گلبرایت و لایت

2-3-2 ) شاخص های توسعه مالی در بخش بانکی

2-3-3 ) شاخص مالی در بخش غیر بانکی

2-3-4 ) شاخص توسعه پولی و کیفیت سیاست گذاری پولی

2-3-5 ) برخی شاخص های توسعه یافتگی بخش مالی و تجاری

منابع

دولت ها عموما تمایل دارند نرخ سود تسهیلات را با هدف استفاده بیشتر از منابع بانکی، تحت کنترل خود داشته باشند. با این عمل دولت ها می توانند منابع بانکی را به صورت اعتبارات ارزان در اختیار گروه های هدف قرار دهند. سیاست کنترل نرخ سود منجر به نقدتر شدن سپرده ها توسط افراد ریسک پذیر به بازارهای مالی غیرشفاف، ایجاد مازاد تقاضا و صف برای اعتبارات بانکی (به دلیل کمتر بودن نرخ سود بانکی از نرخ سود بازار) و عدم تخصیص بهینه منابع می شود.

ساده‌ترین و معمول‌ترین شاخص اندازه‌گیری باز بودن تجاری، نسبت تجارت یك كشور (مجموع صادرات و واردات) به تولید ناخالص داخلی آن می‌باشد. مهمترین مزیت این شاخص سادگی محاسبه آن و در اختیار بودن داده‌های لازم كشورهای مختلف برای محاسبه آن در مطالعات بین كشوری است. از این شاخص در مقالات بسیاری استفاده شده است (اندریاماناجارا و نش، 1997: 4). ایراد وارد به این شاخص آن است كه نماینده ناقصی برای سیاست تجاری می‌باشد، زیرا علاوه بر نوع سیاست تجاری انتخاب شده، عوامل دیگری چون مساحت كشور، موجودی منابع و نهاده‌ها، فاصله كشورها تا بازارهای جهانی و ... نیز بر سطح تجارت یك كشور و در نتیجه بر مقدار شاخص شدت تجاری اثر می‌گذارند. مثلا كشورهای وسیع‌تر (به دلیل بازارهای وسیع داخلی) معمولاسهم تجاری كوچكتری نسبت به كشورهای كوچكتر دارند. برای رفع این نقیصه و استفاده از این شاخص به عنوان یك شاخص باز بودن سیاستی، باید آنرا نسبت به عوامل غیرسیاستی تعدیل نمود. چهار شاخص بعد، نمونه‌هایی از این شاخص تعدیل شده می‌باشند (پیرتچت، 1996).